Dorel Smits-Hoekstra

In 2012 maakte ik voor het eerst kennis met het Antoni van Leeuwenhoek. Mijn man werd met een verdachte plek halsoverkop doorgestuurd vanuit een ander ziekenhuis. In rap tempo volgden diagnose en ingreep elkaar op. Het spreekt voor zich dat de wereld van ons gezin behoorlijk op zijn kop werd gezet. Sindsdien zijn wij kind aan huis gebleven met af een toe een meer intensieve periode.

 

In de loop van de jaren hebben we het AVL zien veranderen van een redelijk overzichtelijk ziekenhuis met veel bekende gezichten en herkenning bij bezoek, naar een groot ziekenhuis. Het is mooi dat ondanks dat formaat er nog steeds een arts-patiënt relatie kan bestaan in de vorm van meepraten en meedenken. Het feit dat je een aandoening hebt is, voorzichtig uitgedrukt vervelend en de uitdaging is dan om een zo’n goed mogelijk leven te blijven leiden. Vooral denken in wat wel mogelijk is en positieve energie inzetten. Genieten van het leven dat er wel is. Dat is ook de reden dat ik me bij de Patiëntenraad heb aangemeld.

 

Ik wil een positieve bijdrage kunnen leveren aan patiënt welbevinden in brede zin. Ik heb een achtergrond in economie, bedrijfsmodellen, de zorgwereld en slimme samenwerkingen.